Facebook verandert zijn privacybeleid en al wie er in 2015 nog op zit gaat per definitie akkoord. Kort na die aankondiging circuleren er tekstjes van gebruikers die hun rechten trachten vrij te stellen. Die tekstjes zijn zo nuttig als een sticker op je set-top box te plakken met daarop de nota dat je niet akkoord gaat met de prijsverhogingen van Telenet. Inderdaad, ze worden niet gelezen. Het platform rolt nieuwe advertentiemogelijkheden uit en dat gaat niet zonder uw toestemming, enfin toestemming of uw digitale exodus.

Onmacht

“Hier zijn we weer, wij van gratis internet-bedrijf X, hebben een nieuwe manier gevonden om je gegevens te verzamelen, combineren, verpakken en te verkopen en als je ons wil blijven gebruiken kan je hier niets aan doen”

Dit fenomeen is niet nieuw en zeker niet beperkt tot Facebook. In Nederland circuleert er niet alleen een bericht van Facebook, ook Twitter rolt daar nieuwe dingen uit en dat kan niet zonder ‘toestemming’. Facebook, Twitter en Google weten dat het geld niet meer verdiend wordt met gewoon internet, maar wel op mobiel internet. Knap lastig want cookies werken tot nader order niet op je smartphone dus gerichte reclame ook niet.

Daar hebben deze bedrijven wat op gevonden, ze zetten massaal in op mobiele applicaties of andere manieren om je overal te volgen. Nu klinkt de aankoop van Instagram en Whatsapp niet meer zo gek, zeker niet als je weet dat je informatie met alle bedrijven van Facebook gedeeld mag worden.

Het plaatsen van updates met rechten, zoals op de afbeelding hieronder, zal niets uithalen want iedere gebruiker gaat akkoord. Er is nul ruimte voor interpretatie. Het enige dat deze mensen aangeven is onmacht. Er gaan weer dingen veranderen en er is niks dat je er aan kan doen, buiten een tekstje kopiëren en plakken.
facebook privacy recht

Voorbeeld van een privacy statement.

 

Het probleem is niet de privacy

En toch, wat moeten we anders doen? Wie weet nog echt waar we mee instemmen terwijl we bekomen van oudjaar? Als je dan toch de moeite doet om het te lezen dan mag je in het nieuwe jaar kiezen tussen een leven zonder Facebook of ééntje waarin je gegevens nog meer winst opleveren voor Zuckerberg en de zijnen.

Het probleem is niet je privacy, het probleem is de macht die deze bedrijven hebben over ons doen en laten. Je gaat akkoord of je mag vertrekken, de deur staat al open. Dit is een lege keuze omdat er geen alternatief bestaat en als die dan toch bestaan, dan zijn die nogal eenzaam omdat de rest op Facebook zit. Bedrijven blijven machtig zolang deze keuzes op individueel niveau worden gepresenteerd. Een overheid, belangenorganisatie of gezamenlijke rechtszaak zouden hier wonderen kunnen doen, maar waar blijven ze?

 

Meer weten over de onderzoeksgroep iMinds-SMIT